Beschrijving
Moerasandoorn (Stachys palustris)
Moerasandoorn (Stachys palustris) is een robuuste, inheemse plant met opvallende roze-paarse bloemen in kransen langs de stengel. De soort hoort thuis in vochtige tot natte vegetaties en geeft oevers en ruigtes een sterk natuurlijk karakter. Daarnaast is moerasandoorn een waardevolle nectarplant voor insecten.
Standplaats en ecologie
Moerasandoorn groeit bij voorkeur op vochtige tot natte, vaak voedselrijke bodems. Daarom vind je de soort veel langs sloten, rivieroevers, in natte ruigtes, rietlanden en vochtige graslanden. De plant verdraagt tijdelijk hoge waterstanden, maar doet het ook goed op natte klei- en zavelgronden.
De bloemen worden bezocht door bijen, hommels, zweefvliegen en vlinders. Bovendien biedt de dichte vegetatie structuur en beschutting voor allerlei insecten en kleine dieren langs de waterkant.
Uiterlijk en groeiwijze
Moerasandoorn is meerjarig en wordt doorgaans 40–60 cm hoog. De plant heeft vierkante stengels (typisch voor lipbloemigen) en langwerpige, grof gezaagde bladeren. De bloei vindt meestal plaats van juli tot september. Daarnaast kan de soort zich sterk uitbreiden via ondergrondse uitlopers (wortelstokken), waardoor op geschikte plekken dichte bestanden kunnen ontstaan.
Kenmerken
- Wetenschappelijke naam: Stachys palustris
- Nederlandse naam: moerasandoorn
- Planttype: meerjarig (inheems)
- Hoogte: ca. 40–60 cm
- Bloemen: roze-paars, in kransen
- Bloeitijd: meestal juli–september
- Standplaats: zon tot halfschaduw
- Bodem: vochtig tot nat, vaak voedselrijk (klei/zavel/veen)
- Biotoop: oevers, slootranden, natte ruigtes, rietlanden, vochtige graslanden
- Ecologische waarde: nectarplant; structuur- en schuilplant langs water
