Beschrijving
Wildemanskruid (Pulsatilla vulgaris)
Wildemanskruid (Pulsatilla vulgaris) is een opvallende, vroegbloeiende plant met zachte, behaarde bladeren en grote paarsviolette bloemen. De soort is zeldzaam en wordt vaak gezien als een echte “parel” van schrale, kalkrijke graslanden. Daarnaast zorgt wildemanskruid voor een sterk voorjaarsbeeld en is het een belangrijke vroege nectarbron voor insecten.
Standplaats en ecologie
Wildemanskruid groeit bij voorkeur op droge, kalkrijke en voedselarme bodems, vaak op zandige of lemige grond. Daarom hoort de soort thuis in schrale graslanden, duinen, kalkhellingen en open vegetaties met weinig concurrentie van hoge grassen. De plant houdt van zon en een open structuur; op dichtgroeiende of bemeste bodems verdwijnt hij snel.
De vroege bloei maakt de plant aantrekkelijk voor vroege bestuivers, zoals bijen en andere insecten die al vroeg in het jaar actief zijn. Na de bloei ontwikkelt de plant karakteristieke, zilverachtige zaadpluizen die het “wildemans”-uiterlijk verklaren.
Uiterlijk en groeiwijze
Wildemanskruid is een meerjarige plant die meestal laag blijft (10–30 cm). De bladeren zijn fijn ingesneden en sterk behaard. De bloemen verschijnen vroeg, vaak in maart–mei, en staan op behaarde stelen. Daarna volgen de decoratieve zaadhoofden die lang zichtbaar blijven.
Kenmerken
- Wetenschappelijke naam: Pulsatilla vulgaris
- Nederlandse naam: wildemanskruid
- Planttype: meerjarig (inheems, vaak zeldzaam)
- Hoogte: ca. 10–30 cm
- Bloemen: paarsviolet, groot en vroegbloeiend
- Bloeitijd: meestal maart–mei
- Standplaats: zonnig, open
- Bodem: droog, kalkrijk, voedselarm
- Biotoop: schrale graslanden, duinen, kalkhellingen
- Ecologische waarde: vroege nectarbron; decoratieve zaadpluimen
  
  
